-   MIJN VERHAAL  -

ibiza 2.jpg

Wat is je vroegste herinnering?
De extase wanneer de vormpjes van mijn kleurrijke inlegpuzzel met dierenprentjes perfect in het juiste vakje vallen.

Welke levende persoon bewonder je het meest, en waarom?
Eckhart Tolle. 'De kracht van het nu' heeft mijn leven binnenstebuiten gekeerd.

Wanneer was je het gelukkigst?
Op een doodgewone dag. Voelen dat alles klopt, dat alles vanzelf loopt en je nergens over hoeft na te denken. Ik hoop dat er vele van die dagen volgen.

Wat was vandaag je eerste gedachte?
Hoe voel ik me? Is er flow?

Welke eigenschap stoort je het meest bij anderen?
Zelfingenomenheid

Wat is uw dierbaarste bezit?
Mijn gsm omdat ik overal mijn afspeellijst met meditaties en muziek wil raadplegen. En mijn plooifiets.

Ken je een gedicht uit je hoofd of passage uit een boek?
'Oost, west, zuid of noord, dat maakt geen verschil. Wat je bestemming ook is, zorg dat je van elke reis een innerlijke reis maakt. Als je van binnen reist, bereis je de hele wijde wereld en nog verder.' (Uit 'Liefde kent 40 regels' van Elif Shafak)

Welk is je favoriete zintuig?
De ogen. Ik vind het heerlijk om mensen te observeren. Wanneer ik gefascineerd ben door iemand zijn blik of uitstraling, vraag ik me altijd af welke weg ze hebben bewandeld. Ging er een persoonlijke crisis aan vooraf? Wat heeft hen doen herrijzen? Of hebben sommigen gewoon altijd de wind in de zeilen? En hoe zouden zij dan veranderen als het leven hen plots met ongewenste uitdagingen confronteert? Elke blik is een momentopname, zoals eb en vloed. Dat is enorm boeiend.


Wat wou je later worden als kind
Kloosterzuster op missie! De zus van mijn oma deed missionariswerk in Brazilië en stuurde mij maandelijks postzegels van kleurrijke papegaaien op. Ik schilderde ze na aan de keukentafel bij oma Madeleine. Ik kreeg ook geregeld een prachtig uitgedoste pop met een fruitmandje op het hoofd. Dat was zoveel exotischer dan een barbie! Ik voelde mij dus vooral aangetrokken door de andere cultuur en niet zozeer het kloosterleven ;-).

Over welk deel van je uiterlijk ben je het minst tevreden?
Mijn knieën.

Wie of wat is de liefde van je leven?
Voorlopig is nog steeds mijn bijberoep aangezien ik de eeuwige vrijgezel aan het worden ben :-). Ik hou natuurlijk ook van mijn kleurrijke vrienden maar ik vind het belangrijk om te weten hoe je jezelf kan koesteren en oppeppen. Mijn creativiteit helpt me om mijn eigen weg te gaan, onafhankelijk te worden van de verwachtingen van de maatschappij.

Wat was de beste kus van je leven?
Ik werkte 6 maanden in het buitenland en ik miste heel hard het culturele leven in Gent.  Maar de leegte werd snel gevuld toen ik Illka ontmoette. De Finse jongeman duwde zachtjes met zijn voet het leren riempje van mijn sandalen naar beneden zodat ik eruit kon stappen, alsof hij zei 'het is goed, je bent thuis'. De kus kwam in één beweging.

Welk stopwoordje of zinnetje gebruik je veel?
'We zien wel'. Omdat ik het gesprek wil ombuigen en ruimte wil creëren. 'Holding space' vind ik een mooie uitdrukking daarvoor. 

Wat was uw grootste teleurstelling?
De 14-jaar durende scheiding van mijn ouders en het moeilijk mijn weg vinden daarna.

Noem één ding dat de kwaliteit van je leven zou verbeteren?
Onbeperkt reisbudget. Ik wil me laten inspireren en nieuwe dingen ontdekken in mezelf. Het leven ten volle gebruiken om te zien, horen, voelen,... 

Waar zou je het liefst willen zijn op dit eigenste moment?
In een soeptent om middernacht in Bangkok.

Wie moet je spelen in de film van je leven?
Heel cliché maar toch...Christopher McCandless in 'Into the wild'. Jezelf uitwissen en één worden met de natuurelementen... 

Wat is je favoriete geur?
De geur van seringen. Als kind stond ik samen met oma Madeleine onder een gigantische struik, reikend naar een paarse tros bloemen boven mij.

Hoe kom je tot rust?
Alles uitzetten. Gaan fietsen in het Meetjesland en de geur van koeien en paarden opsnuiven.

Van welke gewoonte zou je af willen?
Onregelmatig eten.

Wanneer heb je voor het laatst gehuild?
Vorige week na een moeilijke werkdag. Ik ben net voor de lockdown gestart op een nieuwe job. Complexe materie, tijdsgebrek om in te werken en thuiswerken hebben me das omgedaan. Ik hoop mezelf niet te verliezen onderweg.

Wat is het dichtste dat je ooit bij de dood bent geweest?
Figuurlijk dan. Het verdriet en radeloosheid rond mijn 20ste. Ik ben er pas na mijn 30ste door gekomen. Ik ben altijd een laatbloeier geweest.

Hoe wil je herinnerd worden?
Als iemand die altijd trouw aan zichzelf is gebleven.